parzysty


parzysty
1 bagaman
2 káhi't
3 magkapáris
4 magkatumbás
5 man
6 panay
7 pantay
8 pantayin
9 pares
10 yano

Słownik Polsko-Tagalski. 2007.

Look at other dictionaries:

  • parzysty — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wyrażony liczbą całkowitą podzielną przez dwa : {{/stl 7}}{{stl 10}}Parzyste numery domów. Parzyste strony. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • parzysty — 1. «dzielący się przez dwa bez reszty» Parzyste liczby. Miesiące parzyste. 2. «taki, który występuje parami» Liście parzyste. Płetwy parzyste …   Słownik języka polskiego

  • dwudzielny — «podzielony, dzielący się na dwie części, składający się z dwóch części» ∆ bot. Łodyga dwudzielna «łodyga rozwidlająca się, mająca dwie odnogi» ∆ bud. Okno dwudzielne «okno, którego pole jest podzielone pionowo na dwie części» ∆ lit. Wiersz… …   Słownik języka polskiego

  • jajnik — m III, D. a, N. jajnikkiem; lm M. i biol. «u zwierząt i człowieka: żeński gruczoł rozrodczy, zwykle parzysty, wytwarzający żeńskie komórki rozrodcze jaja, a u kręgowców także hormony» …   Słownik języka polskiego

  • parzystość — ż V, DCMs. parzystośćści, blm rzecz. od parzysty a) w zn. 1: Parzystość liczby. b) w zn. 2: Parzystość kończyn …   Słownik języka polskiego

  • parzyście — przysłów. od parzysty (zwykle w zn. 2) Wiersze rymowane parzyście …   Słownik języka polskiego

  • płuco — n I; lm D. płuc zwykle w lm «parzysty narząd oddechowy kręgowców oddychających powietrzem atmosferycznym, u człowieka i ssaków położony w jamie klatki piersiowej, pokryty opłucną płucną i podzielony głębokimi szczelinami na kilka płatów» Prawe,… …   Słownik języka polskiego

  • przylistek — m III, D. przylistektka, N. przylistektkiem; lm M. przylistektki bot. «blaszkowaty lub błoniasty wyrostek rosnący u nasady liścia wielu roślin, zwykle parzysty, często przekształcony w utwór kolczasty» …   Słownik języka polskiego

  • przyusznica — ż II, DCMs. przyusznicacy; lm D. przyusznicaic anat. «parzysty przyuszny gruczoł ślinowy uchodzący do jamy ustnej; ślinianka przyuszna» …   Słownik języka polskiego

  • skrzele — n I; lm M. skrzelela a. skrzelele, D. skrzeleli 1. zwykle w lm «parzysty narząd oddechowy wielu zwierząt wodnych (np. ryb, skorupiaków, mięczaków, larw płazów), umożliwiający korzystanie z tlenu rozpuszczonego w wodzie, mający różnorodną budowę i …   Słownik języka polskiego

  • sutek — m III, D. sutektka, N. sutektkiem; lm M. sutektki «parzysty gruczoł mleczny znajdujący się na brzusznej powierzchni ciała ssaków (u kobiet po obu stronach klatki piersiowej), mający postać wzniesienia zakończonego brodawką, w której znajdują się… …   Słownik języka polskiego